Sommigen verdienen een CHECK-OUT HERE in plaats van een check-in.

Een check-in,
in ruil voor een check-out.

Meer dan 1000 psychiatrische delinquenten zitten ten onrechte in de gevangenis. Daardoor krijgen ze geen behandeling, maken ze geen kans om te genezen en blijven ze in de gevangenis.

Hierdoor wordt de kans op genezing nog kleiner, want voor een juiste behandeling moet je op de juiste plaats zijn. Hoog tijd om deze vicieuze cirkel te doorbreken.

Onderteken de petitie door via Foursquare in te checken op speciale "Check in to check out" plaatsen in de treinstations van Mechelen, Kortrijk, Oostende, Brugge en Brussel-Centraal, Hasselt, Leuven, Gent Sint-Pieters, Antwerpen-Centraal of aan de grootste gevangenissen van Vlaanderen.

Het liefst gedraag ik me zo stil mogelijk, en wil ik zoveel mogelijk slapen. Dat hebben ze hier graag. Ze zijn er al lang achter dat een verblijf in de gevangenis geen verbetering is.
De wet op internering heeft al veel bloed doen vloeien. Als ze iemand interneren is dat eigenlijk een verdoken doodstraf, men kan je binnen houden tot de dood.
Die gevangenis is een echte vergeetput voor de geïnterneerden. Je moet daar 18 of 19 deuren passeren voordat je in de bezoekzaal bent. Je moet je eerst komen inschrijven en dan zeggen ze pas welk uur je op bezoek mag. Er zijn maar acht plaatsen, acht tafeltjes tegeneen. Er zitten daar 600 gevangenen, je kunt je voorstellen. We hebben daar eindeloos moeten wachten.
Ik kan het zien op mijn gezicht dat ik in de gevangenis zit. (...) Ik ben van een lieve zachte jongen veranderd naar een persoon met fustraties, kwaadheid, omdat ik hier niet uitgeraak om te worden behandeld in een ziekenhuis.
Internering is voor het leven, dit duurt al 20 jaar, ik kom gewoon niet meer voor de commissie (...) Alleen als de wet effectief verandert kan ik misschien nog eens proberen, ga ik er nog eens over nadenken. (...) Nu zit ik 24u in de cel, anderen doen me niks meer. Je wordt dan wel bekeken als een gevoelloos en gestoord persoon.
Hij heeft vier jaar in de gevangenis gezeten. (...) Tijdens een bezoek in de gevangenis werd ons opeens het volgende gezegd: "Weten jullie het nieuws al? Binnen twee dagen mag hij naar Zoersel. (...) Daar is ook een diagnose gesteld van schizofrenie en aspecten van autise. Zolang heeft het geduurd voordat we wisten wat er met onze zoon aan de hand was.
Ik zit van 1999 binnen. (...) De maatschappij had een straf van vijf jaar gevraagd, daarom had men de internering na vijf jaar ook terug moeten bekijken. Dat zou veel veranderen. Dan werkt men met gelijke maten en gewichten.
Je weet niet wanneer je buiten komt als geïnterneerde, het is om zot van te worden. Sommige dagen kan je er niet tegen, je kropt dat op en soms komt er dat dan slecht uit.
Je leert continue dingen bij, hoe je iemand kunt oplichten, een auto stelen, dingen die je niet moet leren. Op deze manier wordt de situatie alleen maar slechter.
Mijn ouders weten intussen wat internering is, maar de rest van mijn familie weet dat niet.
Op een week tijd was hij geïnterneerd en naar de gevangenis zonder dat er een psychiater aan te pas kwam.